as a possible unmatched product work of genius, who makes the best https://www.replica-watches.is timepiece can become the newest favored assortment lovers. as a possible unmatched product work of genius, who makes the best https://www.watchesomega.to/ timepiece can become the newest favored assortment lovers. the best iwc replicas in the world is likely to be tremendous understanding and exquisite comprehensive forensics education outstanding skin care. best noob.to with cheap prices here. high quality https://www.redditwatches.com/ high-performance stainless steel rings are located between the crystal mirror and the condition backside covers. raw claws to publish will probably be the similarities related with reddit silkshome.com silk pillowcase. hermesreplica.ru for men. male could possibly be the personality among givenchyreplica.ru givenchy outlet. this is exactly provided with effective and complicated tasks best manoloblahnikreplica.ru review repeatedly enrich the good the watchmaking arena customs. best sevenfridayreplica.ru sevenfriday replica interior incredible structure.

Help je naaste met een eetstoornis
Inhoudsopgave

Help je naaste met een eetstoornis

Help je naaste met een eetstoornis

Vaak zien naasten zoals ouders, partner, of vrienden het eetprobleem het eerst. Maar de persoon zelf ziet dit vaak nog niet, of ontkent de ernst ervan. Dit geeft onmacht. Volgende tips kunnen houvast geven. Maar hoe help je je naaste met een eetstoornis?

Weinig eten, snel gewichtsverlies, opzettelijk overgeven of eetbuien… Dit zijn beangstigende en verwarrende gedragingen wanneer je ze voor het eerst opmerkt bij je kind. Bovendien gebeuren ze soms in het geheim, waardoor het kan zijn dat je geen idee hebt over wat er aan de hand is. Maar intuïtief ben je bang dat er iets ernstig aan de hand zou kunnen zijn. Misschien wel met gevolgen op lange termijn. Want gaat het om normaal haperend eetgedrag? Of om eetproblemen? Of misschien om een eetstoornis? 

Tijdelijke hapering

Heel wat kinderen en jongeren maken wel eens een tijdelijke hapering door in het eetgedrag. Vaak kan je deze verandering begrijpen vanuit de ontwikkelingsfase waarin je kind zit. 
·       tijdelijk weinig eten (bv. bij stress, bij ziekte, bij minder snelle groei)
·       tijdelijk selectief eten (bv. in de peuter-kleutertijd ten gevolge van neofobie, in de adolescentie om te experimenteren)
·       tijdelijk veel meer eten (bv. bij een groeispurt)

Eetprobleem

Een eetprobleem is een verstoring in het gezonde eetgedrag die wat langer duurt. Het gaat niet meer om een ‘normale’ hapering in het eetgedrag. Het eetgedrag verloopt gespannen. Het eetprobleem concentreert zich vooral aan tafel en tijdens de eetmomenten, maar heeft geen invloed op de activiteiten in de tijd buiten het tafelen. 
·       Schuldgevoelens hebben bij wat en hoeveel men eet 
·       Onrust voelen als men bepaalde voedingsmiddelen moet eten 
·       Erg vasthouden aan bepaalde regeltjes rond voeding 
·       Weinig gevarieerd eten  
·       Te vaak eten 
·       Te weinig eten 
·       Niet luisteren naar honger en/of verzadigingssignalen  
·       Geen tijd nemen om te eten  
·       Gebrek aan eetstructuur 
·       ….  

Eetstoornis

Een eetstoornis verstoort niet alleen het eetgedrag tijdens de maaltijdmomenten. Maar beinvloedt stilaan meer activiteiten tussen de maaltijdmomenten. 
·       tijd met vrienden
·       beleving van het eigen lichaam
·       zelfbeeld
·       emoties
·       slapen
·       studeren of werken
Eetstoornissen in de DSM-5
anorexia nervosa
boulimia nervosa
eetbuistoornis (binge eating disorder)
gespecificeerde eetstoornissen, namelijk: nachtelijk eten, purgerende eetstoornis
ongespecificeerde eetstoornissen, voorheen de niet anderszins omschreven eetstoornis
 
In de media zie je daarnaast ook de termen:
orthorexia
manorexia
pregorexia
spierdysmorfie
anorexia atletica
 
Voedingsstoornissen in de DSM-5 
pica
ruminatiestoornis
ARFID

Help je naaste met een eetstoornis met de toolkit eetstoornissen voor ouders

Help je naaste met een eetstoornis met de toolkit eetstoornissen voor ouders

Als denkt dat je kind een eetprobleem of eetstoornis heeft, wil je alles doen om te helpen. Dat kan een hele uitdaging zijn. Misschien vindt een familielid dat je overdrijft of zegt je kind dat je het toch niet snapt. Soms is het duidelijk voor de omgeving dat er iets mis is, maar ontkent je kind met de eetstoornis dat er een probleem is. Je kan je machteloos voelen, alsof alles wat je zegt en doet verkeerd is. Deze toolkit heeft als doel om ouders te informeren en biedt praktische tools om het herstelproces van je kind te begeleiden.

Bekijk

Help je naaste met een eetstoornis naar herstel

Moet ik me zorgen maken of is het een fase?

Een eetstoornis herkennen en erkennen kan moeilijk zijn voor ouders en voor betrokken zorgverleners zoals de huisarts. Waar begin je? In de eerste plaats zien ouders, de partner, of vrienden het eetprobleem. Maar de persoon zelf ziet dit vaak nog niet, of ontkent de ernst ervan. Als je ontdekt dat je kind of partner een eetprobleem of eetstoornis heeft, ga er dan niet te licht over. Want het kan gaan over een ernstige aandoening met ingrijpende gevolgen. Eetstoornissen en voedingsstoornissen  zijn complexe syndromen en bestaan dus uit verschillende kenmerken, waarbij verstoord eetgedrag centraal staat.

Om van een eetstoornis te spreken zijn er signalen op vlak van:
– eetgedrag
– lichamelijke symptomen
– sociaal functioneren 
– psychologisch welbevinden

Ga NIET af op gewicht als signaal van een eetstoornis. Veel eetstoornissen gaan gepaard met een normaal gewicht.

Hoe begin ik een gesprek over mijn bezorgdheid over een (mogelijke) eetstoornis?

Wanneer je je naaste aanspreekt, spreek dan vanuit je eigen bezorgdheid. Vertel wat je gezien hebt en waarover je je zorgen maakt. En benoem concrete zaken die niet noodzakelijk met eten of gewicht te maken hebben (bv. zich meer terugtrekken, er triestig uitzien, weinig energie hebben). Maar vermijd het woordje ‘eetstoornis’ omdat dit weerstand kan oproepen. 
Gebruik daarnaast altijd ‘ik’ boodschappen in het gesprek. En druk je gevoelens en bezorgdheid uit op een niet beschuldigende manier. 

Luister vooral goed naar zijn/haar reactie. Je zal misschien geneigd zijn er tegen in te gaan. Maar doe dat niet… Stel je in de plaats daarvan open voor vragen en luister aandachtig. Want in discussie treden over het feit of je kind of partner al dan niet een eetstoornis heeft is zinloos. Het is eigen aan het ziektebeeld te ontkennen dat er een probleem is. 

Hou rekening met een geprikkelde reactie van je kind/partner. Maar, geloof je dochter/partner ook niet te vlug als hij/zij probeert de ernst van de problematiek te minimaliseren. Of zegt dat het zich wel zal oplossen. Want deze ontkenning is typisch voor het eetprobleem.

Hoe kan ik helpen als naaste?

Stel geen diagnoses. Ook al merk je dat je kind, partner of vriend(in) het af en toe moeilijk heeft met eten, blijf moeder, vader, partner, vriend. Dus je hoeft niet de rol van hulpverlener op jou te nemen (ook niet als je werkt als hulpverlener of arts in je professionele leven).
Als naaste hoef je je niet te kunnen inleven in de eetstoornis. Maar praat over groeithema’s die jullie beiden herkennen. Dus probeer achter de eetstoornis het groeithema te zien waar je naaste mee worstelt. Voorbeelden van groeithema’s zijn sociale contacten, omgaan met emoties, mediaweerbaarheid, lichaamsbeeld, zelfwaardering.
Daarnaast kan je het met je naaste hebben over wat je herkent. bv. over het zoeken naar structuur, het missen van contacten,… in plaats van het te hebben over wat moet veranderen aan het eetpatroon.
Bovendien is het belangrijk om contact te houden met je kind, partner of vriend(in), niet met de eetstoornis. Ook al ‘heeft’ je naaste eetproblemen, hij of zij ‘ is’ geen eetprobleem. Dus hou contact met het ‘gezonde’ stuk en spendeer tijd buiten etenstijd. En doe dingen die jullie kracht en energie geven. 
Tenslotte laat je je naaste de regie over zijn of haar leven houden. Dus stel je op als supporter of coach, die wil ondersteunen en mee zoeken. En vraag hoe je kan helpen om kleine en grote dromen waar te kunnen maken. 

Wanneer hulp zoeken?

Waar vinden we goede hulp?

Contacteer onze verwijslijn eetproblemen:
Stuur ons een bericht met leeftijd, woonplaats en korte beschrijving van je hulpvraag of van de persoon waarvoor je hulp zoekt.Eetexpert stuurt je zo snel mogelijk een lijst door met contactgegevens van hulpverleners in je buurt die werken rond eet- en gewichtsproblemen.
Neem contact op

Hoe kunnen we motiveren om hulp te zoeken?

Motiveer je partner, kind, broer, zus of vriend(in) om hulp te zoeken. Maar bereid goed voor hoe je dit gaat aanpakken. Kies een rustige plaats en moment waar jullie niet gestoord kunnen worden. En plan voldoende tijd in voor het gesprek zodat je een veilige ruimte creëert. 
Stel je luisterend, empathisch en geduldig op. En bespreek concreet gedrag als je het wil hebben over wat je zorgen baart. Geef ook aan dat je graag hebt dat je naaste naar professionele toestapt voor hulp. Dus vraag of je hierbij kan helpen, maar dwing niet.

Wanneer komt verandering op gang?

Herstel vraagt tijd. Sommigen hebben zo’n schrik van eten dat het zoeken naar hulp grote angsten oproept. En ze daardoor weigerachtig staan ten opzichte van hulp. 

Vaak slepen problemen daardoor jarenlang aan, wat de behandeling bemoeilijkt en de kans op volledig herstel verkleint. Dus herhaal wat je weet, wat je gehoord hebt als antwoord en wat je grootste bezorgdheden zijn. 
Hou het vooral bij het hier en nu. En maak duidelijk dat hulp van buitenaf belangrijk is. Overloop samen de mogelijkheden die er zijn om na te gaan of er al dan niet een probleem is (huisarts, gespecialiseerde psychiater, psycholoog). 

Hou er rekening mee dat één gesprek niet genoeg is om je kind/partner te overhalen om hulp te zoeken. Blijf geduldig en ondersteunend. Een afspraak met de huisarts kan voor sommigen een tussenstap zijn voor verdere hulpverlening. Daarnaast kan de huisarts ook ondersteunen bij verdere doorverwijzing. Dus zoek samen naar een therapeut, die jullie beiden ligt. En sta zelf ook open voor advies vanuit deze hoek!

Help je naaste met een eetstoornis symptomen herkennen met deze checklists

Checklist anorexia nervosa (AN)

Een van de kenmerken van anorexia is dat je kind zich (te) dik voelt, maar er is juist vaak sprake van ondergewicht. Er worden 2 types anorexia onderscheiden: het beperkende type en het purgerende type. Bij het beperkende type anorexia ligt de nadruk op het onder controle houden van het gewicht door (te) weinig te eten en overmatig te sporten. Het purgerende type staat ook wel bekend als het gemengde type.

Is het eetgedrag van je kind veranderd?
– Je kind eet steeds minder of onregelmatiger. Je kind eet soms veel, soms weinig of niets.
– Voor je kind is het fijner om alleen te eten.
– Je merkt dat je kind lang kauwt of rare eetgewoontes heeft (bv. een appel met mes en vork eten en in kleine stukjes snijden).
– Je kind drinkt veel, vooral caloriearme dranken, of drinkt te weinig.
– In gedachten lijkt je kind veel bezig te zijn met ‘gezond eten’.
– Allerlei soorten eten begint je kind te verbieden voor zichzelf (bv. chocolade, boter, room, chips, sauzen, …).
– Voor anderen kookt je kind graag, maar zelf eet je kind er niet veel van.
– Je kind voelt zich schuldig na het eten.
– Je kind zoekt allerlei smoesjes om niet te moeten eten aan de gezinstafel, zoals “ik heb al gegeten of ik heb geen honger”.
– Ondanks de vermagering is je kind opvallend actief (veel bewegen, sporten) en altijd ‘bezig’.

Is het lichaam van je kind veranderd?
– Het gewicht van je kind is sterk gedaald of schommelt veel.
– Volgens BMI (bodymass index) heeft je kind ondergewicht.
– Vaak draagt je kind meerdere lagen kleding boven elkaar omdat hij/zij het snel koud heeft, ook al is dit voor jou niet zo.
– Je kind klaagt over maag- en darmproblemen of heeft moeilijke stoelgang.
– Slecht gebit, gaatjes, slechte adem
– Haaruitval
– Blauwe handen 
– Bleke/vale kleur in het gezicht 
– Donkere oogranden 

Is het sociaal contact van je kind veranderd? 
– Steeds meer wilt je kind alleen zijn en met rust gelaten worden.
– Op bezoek gaan rond etenstijd vermijd je kind liefst (bv. bezoeken aan familie).
– Stilaan zoekt je kind minder contact met leeftijdgenoten. Contacten die er zijn blijven eerder oppervlakkig.
– Je kind voelt zich onbegrepen en vertrouwt de mensen in zijn/haar leven minder (‘ze zijn tegen me’).
– Vrije tijd gebruikt je kind om veel te bewegen of sporten, waardoor weinig tijd overblijft voor vrienden en familie.
– Je kind volgt een strikt schema om de dag te plannen. Je kind is boos als de planning (eten, studeren, sporten, slapen) verstoord wordt.

Is je kind op emotioneel vlak veranderd?
– Je kind is rustelozer.
– In gedachten lijkt je kind voortdurend obsessief met eten en gewicht bezig. Alles moet perfect zijn: niet alleen uiterlijk, maar het hele leven moet onder controle blijven.
– Naarmate het gewicht van je kind verandert, wordt hij/zij prikkelbaarder en somberder .
– Het denken van je kind is zwart-wit: het is goed of het is slecht.
– Op negatieve opmerkingen reageert je kind erg gevoelig. Je kind voelt zich snel afgewezen.
– Positieve commentaar geeft je kind weinig voldoening. Het is nooit goed genoeg, het kan altijd nog beter.
– Echt plezier maken, uitgelaten vrolijk zijn, heerlijk ontspannen, het is er allemaal niet meer bij.
– Je kind komt meer ongelukkig over, eenzaam in zijn/haar eigen wereldje opgesloten.

Checklist boulimia nervosa (BN)

Boulimia nervosa is een eetstoornis waarbij je kind terugkerende eetbuien heeft. Uit angst om bij te komen probeert je kind dit eten weer te compenseren. Dit doet hij of zij door te braken, periodes helemaal niets te eten, laxeermiddelen te slikken en/of veel te gaan sporten.

Is het eetgedrag van je kind veranderd?
– Sommige momenten verliest je kind de controle en gaat je kind veel meer eten dan hij/zij eigenlijk wil.
– Je vindt lege verpakkingen van calorierijke dingen (bv. chocolade, boter, room, chips, sauzen, …) of merkt dat een groot aantal voedingsmiddelen verdwijnen uit de keuken of voorraadkast.
– Je vermoed dat je kind dit calorierijk voedsel naar binnen schrokt als je kind alleen is.
– Je kind is op bepaalde momenten opvallend actief (veel bewegen, sporten) of verdwijnt regelmatig naar de badkamer.
– Wanneer je je kind aanspreekt over het verdwenen voedsel, voelt hij/zij zich beschaamd.

Is het lichaam van je kind veranderd?
– Het lichaam van je kind ziet er ‘schijnbaar’ gezond uit.
– Volgens BMI is het gewicht normaal.
– Het gebit van je kind is beschadigd of je ziet gezwollen speekselklieren.
– Regelmatig heeft je kind last van keelpijn of brandend maagzuur.
– Vaak heeft je kind last van een volle maag, buikkrampen of diarree.

Is het sociaal contact van je kind veranderd? 
– Steeds meer wilt je kind alleen zijn en met rust gelaten worden
– Op bezoek gaan rond etenstijd vermijd je kind liefst (bv. bezoeken aan familie)
– Stilaan zoekt je kind minder contact met leeftijdgenoten. Contacten die er zijn blijven eerder oppervlakkig.
– Je kind voelt zich onbegrepen en vertrouwt de mensen in zijn/haar leven minder (‘ze zijn tegen me’).
– Vrije tijd gebruikt je kind om veel te bewegen of sporten, waardoor weinig tijd overblijft voor vrienden en familie.
– Je kind volgt een strikt schema om de dag te plannen. Je kind is boos als de planning (eten, studeren, sporten, slapen) verstoord wordt.

Is je kind op emotioneel vlak veranderd?
– Je kind gedraagt zich rustelozer.
– Voortdurend lijkt je kind obsessief aan eten en gewicht te denken. Alles moet perfect zijn: niet alleen uiterlijk, maar het hele leven moet onder controle blijven.
– Naarmate het gewicht schommelt, wordt je kind prikkelbaarder en somberder .
– Het denken van je kind is zwart-wit: het is goed of het is slecht.
– Op negatieve opmerkingen reageert je kind erg gevoelig. Hij/zij voelt zich snel afgewezen.
– Positieve commentaar geven je kind weinig voldoening. Het is nooit goed genoeg, het kan altijd nog beter.
– Echt plezier maken, uitgelaten vrolijk zijn, heerlijk ontspannen, het is er allemaal niet meer bij.

Checklist eetbuistoornis (BED)

Bij de eetbuistoornis is er sprake van eetbuien waarbij je kind in korte tijd een grote hoeveelheid voedsel eet. Je kind proeft eigenlijk niet wat hij of zij eet, en geniet er ook niet van, maar stoppen lukt niet. Een eetbuistoornis wordt in het Engels Binge Eating Disorder (BED) genoemd. Binge eating kan worden uitgelokt door emoties als woede of verdriet, maar het kan ook een manier zijn om met spanningen en stress om te gaan. Het eten gebeurt stiekem. Na de eetbui voelt je kind zich schuldig en schaamt hij/zij zich vaak voor het eetgedrag.

Is het eetgedrag van je kind veranderd?
– Het eetgedrag van je kind lijkt ‘normaal’. Je kind kan periodes hebben dat hij/zij gewoon samen met het gezin eet.
– Sommige momenten verliest je kind de controle en gaat je kind veel meer eten dan hij/zij eigenlijk wil.
– Je vindt lege verpakkingen van calorierijke dingen (bv. chocolade, boter, room, chips, sauzen, …) of merkt dat een groot aantal voedingsmiddelen verdwijnen uit de keuken of voorraadkast.
– Je vermoed dat je kind dit calorierijk voedsel naar binnen schrokt als je kind alleen is.
– Wanneer je je kind aanspreekt over het verdwenen voedsel, voelt hij/zij zich beschaamd.

Is het lichaam van je kind veranderd?
– Je maakt je zorgen over het toenemend gewicht van je kind.
– Je kind voelt zich ongelukkig over de gewichtstoename.
– Regelmatig heeft je kind last van een volle maag, buikkrampen of diarree.
– Je kind is zwaarder dan vroeger.

Is het sociaal contact van je kind veranderd? 
– Je kind wil meer alleen zijn en met rust gelaten worden.
– Stilaan zoekt je kind minder contact met leeftijdgenoten. Contacten die er zijn blijven eerder oppervlakkig.
– Het gewicht van je kind heeft een duidelijke impact op zijn/haar zelfbeeld. Je kind vindt dat zijn/haar gewicht een reden is om zich meer te verbergen en sociaal terug te trekken. Of soms lacht je kind met zichzelf in gezelschap (om de tranen van binnen tegen te houden).
– De eetbuien van je kind zijn geheim. Je kind eet stiekem en praat er met niemand over.

Is je kind op emotioneel vlak veranderd?
– Je kind gedraagt zich rustelozer.
– Voortdurend lijkt je kind obsessief aan eten en gewicht te denken. Alles moet perfect zijn: niet alleen uiterlijk, maar het hele leven moet onder controle blijven.
– Naarmate het gewicht toeneemt, wordt je kind prikkelbaarder en somberder.
– Het denken van je kind is zwart-wit: het is goed of het is slecht.
– Op negatieve opmerkingen reageert je kind erg gevoelig. Hij/zij voelt zich snel afgewezen.
– Positieve commentaar geven je kind weinig voldoening. Het is nooit goed genoeg, het kan altijd nog beter.
– Echt plezier maken, uitgelaten vrolijk zijn, heerlijk ontspannen, het is er allemaal niet meer bij.

Checklist eetstoornis niet-anderszins omschreven (NAO)

Als er sprake is van een eetstoornis NAO voldoet je kind aan alle criteria van anorexia, behalve dat het huidige lichaamsgewicht binnen de normale grenzen ligt. Je kind voldoet aan alle criteria van boulimia, behalve dat de eetbuien en de manieren om dit te compenseren minder vaak voorkomen dan 2 keer per week of met een duur van minder dan 3 maanden.

Is het eetgedrag van je kind veranderd?
– Je kind eet steeds minder of onregelmatiger. Je kind eet soms veel, soms weinig of niets.
– Voor je kind is het fijner om alleen te eten.
– Je merkt dat je kind lang kauwt of rare eetgewoontes heeft (bv. een appel met mes en vork eten en in kleine stukjes snijden).
– Je kind drinkt veel, vooral caloriearme dranken, of drinkt te weinig.
– In gedachten lijkt je kind veel bezig te zijn met ‘gezond eten’.
– Allerlei soorten eten begint je kind te verbieden voor zichzelf (bv. chocolade, boter, room, chips, sauzen, …).
– Voor anderen kookt je kind graag, maar zelf eet je kind er niet veel van.
– Je kind voelt zich schuldig na het eten.
– Je kind zoekt allerlei smoesjes om niet te moeten eten aan de gezinstafel, zoals “ik heb al gegeten of ik heb geen honger”.
– Sommige momenten verliest je kind de controle en gaat je kind veel meer eten dan hij/zij eigenlijk wil.
– Je vindt lege verpakkingen van calorierijke dingen (bv. chocolade, boter, room, chips, sauzen, …) of merkt dat een groot aantal voedingsmiddelen verdwijnen uit de keuken of voorraadkast.
– Je vermoed dat je kind dit calorierijk voedsel naar binnen schrokt als je kind alleen is.
– Je kind is op bepaalde momenten opvallend actief (veel bewegen, sporten) of verdwijnt regelmatig naar de badkamer.
– Wanneer je je kind aanspreekt over het verdwenen voedsel, voelt hij/zij zich beschaamd.

Is het lichaam van je kind veranderd?
– Het lichaam van je kind ziet er ‘schijnbaar’ gezond uit.
– Volgens BMI is het gewicht normaal.
– Het gebit van je kind is beschadigd of je ziet gezwollen speekselklieren.
– Regelmatig heeft je kind last van keelpijn of brandend maagzuur.
– Vaak heeft je kind last van een volle maag, buikkrampen of diarree.

Is het sociaal contact van je kind veranderd? 
– Steeds meer wilt je kind alleen zijn en met rust gelaten worden.
– Op bezoek gaan rond etenstijd vermijd je kind liefst (bv. bezoeken aan familie).
– Stilaan zoekt je kind minder contact met leeftijdgenoten. Contacten die er zijn blijven eerder oppervlakkig.
– Je kind voelt zich onbegrepen en vertrouwt de mensen in zijn/haar leven minder (‘ze zijn tegen me’).
– Vrije tijd gebruikt je kind om veel te bewegen of sporten, waardoor weinig tijd overblijft voor vrienden en familie.
– Je kind volgt een strikt schema om de dag te plannen. Je kind is boos als de planning (eten, studeren, sporten, slapen) verstoord wordt.

Is je kind op emotioneel vlak veranderd?
– Je kind is rustelozer.
– In gedachten lijkt je kind voortdurend obsessief met eten en gewicht bezig. Alles moet perfect zijn: niet alleen uiterlijk, maar het hele leven moet onder controle blijven.
– Naarmate het gewicht van je kind verandert, wordt hij/zij prikkelbaarder en somberder .
– Het denken van je kind is zwart-wit: het is goed of het is slecht.
– Op negatieve opmerkingen reageert je kind erg gevoelig. Je kind voelt zich snel afgewezen.
– Positieve commentaar geeft je kind weinig voldoening. Het is nooit goed genoeg, het kan altijd nog beter.
– Echt plezier maken, uitgelaten vrolijk zijn, heerlijk ontspannen, het is er allemaal niet meer bij.
– Je kind komt meer ongelukkig over, eenzaam in zijn/haar eigen wereldje opgesloten.

Concrete tips: help je naaste met een eetstoornis om te praten en hulp te zoeken

Help je naaste met een eetstoornis als je denkt dat je kind, partner, zus, broer, vriendin, vriend, … een eetstoornis heeft.

In de eerste plaats zien ouders, de partner, of vrienden het eetprobleem. Maar de persoon zelf ziet dit vaak nog niet, of ontkent de ernst ervan. Als je ontdekt dat je kind of partner een eetprobleem of eetstoornis heeft, ga er dan niet te licht over. Want het kan gaan over een ernstige aandoening met ingrijpende gevolgen.

Help je naaste met een eetstoornis om het dagelijks leven te organiseren

Help je naaste met een eetstoornis door geen diagnoses te stellen. Ook al merk je dat je kind, partner of vriend(in) het af en toe moeilijk heeft met eten, blijf moeder, vader, partner, vriend. Dus je hoeft niet de rol van hulpverlener op jou te nemen (ook niet als je werkt als hulpverlener of arts in je professionele leven).

Als naaste hoef je je niet te kunnen inleven in de eetstoornis. Maar praat over groeithema’s die jullie beiden herkennen. Dus probeer achter de eetstoornis het groeithema te zien waar je naaste mee worstelt. Voorbeelden van groeithema’s zijn sociale contacten, omgaan met emoties, mediaweerbaarheid, lichaamsbeeld, zelfwaardering.

Behoud contact en connectie

Daarnaast kan je het met je naaste hebben over wat je herkent. bv. over het zoeken naar structuur, het missen van contacten,… in plaats van het te hebben over wat moet veranderen aan het eetpatroon.

Bovendien is het belangrijk om contact te houden met je kind, partner of vriend(in), niet met de eetstoornis. Ook al ‘heeft’ je naaste eetproblemen, hij of zij ‘ is’ geen eetprobleem. Dus hou contact met het ‘gezonde’ stuk en spendeer tijd buiten etenstijd. En doe dingen die jullie kracht en energie geven.

Je naaste heeft de regie

Daarnaast laat je je naaste de regie over zijn of haar leven houden. Dus stel je op als supporter of coach, die wil ondersteunen en mee zoeken. En vraag hoe je kan helpen om kleine en grote dromen waar te kunnen maken.

Help je naaste met een eetstoornis om hulp te zoeken

Tenslotte motiveer je je partner, kind, broer, zus of vriend(in) om hulp te zoeken. Maar bereid goed voor hoe je dit gaat aanpakken. Kies een rustige plaats en moment waar jullie niet gestoord kunnen worden. En plan voldoende tijd in voor het gesprek zodat je een veilige ruimte creëert.

Stel je luisterend, empathisch en geduldig op. En bespreek concreet gedrag als je het wil hebben over wat je zorgen baart. Geef ook aan dat je graag hebt dat je naaste naar professionele toestapt voor hulp. Dus vraag of je hierbij kan helpen, maar dwing niet.

Help je naaste met een eetstoornis om erover te praten

Wanneer je je naaste aanspreekt, spreek dan vanuit je eigen bezorgdheid. Vertel wat je gezien hebt en waarover je je zorgen maakt. En benoem concrete zaken die niet noodzakelijk met eten of gewicht te maken hebben (bv. zich meer terugtrekken, er triestig uitzien, weinig energie hebben). Maar vermijd het woordje ‘eetstoornis’ omdat dit weerstand kan oproepen.

Help je naaste met een eetstoornis door altijd ‘ik’ boodschappen in het gesprek te gebruiken. En druk je gevoelens en bezorgdheid uit op een niet beschuldigende manier.

Luister goed

Vooral goed luisteren naar zijn/haar reactie staat voorop. Ook al zal je misschien geneigd zijn er tegen in te gaan. Maar doe dat niet… In plaats daarvan kan je je openstellen voor vragen en aandachtig luisteren naar de betekenis van de woorden die je naaste uitspreekt. Want in discussie treden over het feit of je kind of partner al dan niet een eetstoornis heeft is zinloos. Het is eigen aan het ziektebeeld te ontkennen dat er een probleem is.

Help je naaste met een eetstoornis te herstellen

Hou rekening met een geprikkelde reactie van je kind/partner. Maar, geloof je dochter/partner ook niet te vlug als hij/zij probeert de ernst van de problematiek te minimaliseren. Of zegt dat het zich wel zal oplossen. Want deze ontkenning is typisch voor het eetprobleem. Sommigen hebben zo’n schrik van eten dat het zoeken naar hulp grote angsten oproept. En ze daardoor weigerachtig staan ten opzichte van hulp.

Vaak slepen problemen daardoor jarenlang aan, wat de behandeling bemoeilijkt en de kans op volledig herstel verkleint. Dus herhaal wat je weet, wat je gehoord hebt als antwoord en wat je grootste bezorgdheden zijn.

Een geprikkelde reactie is normaal

Help je naaste met een eetstoornis door het het vooral bij het hier en nu te houden. En maak duidelijk dat hulp van buitenaf belangrijk is. Overloop samen de mogelijkheden die er zijn om na te gaan of er al dan niet een probleem is (huisarts, gespecialiseerde psychiater, psycholoog).

Hou er rekening mee dat één gesprek niet genoeg is om je kind/partner te overhalen om hulp te zoeken. Blijf geduldig en ondersteunend. Een afspraak met de huisarts kan voor sommigen een tussenstap zijn voor verdere hulpverlening. Daarnaast kan de huisarts ook ondersteunen bij verdere doorverwijzing. Dus zoek samen naar een therapeut, die jullie beiden ligt. En sta zelf ook open voor advies vanuit deze hoek!

Help je naaste met een eetstoornis met praktische fiches

Help je naaste met een eetstoornis met praktische fiches
Aan de feesttafel
Help je naaste met een eetstoornis met praktische fiches
Gezond gewicht en normaal gewicht
Help je naaste met een eetstoornis met praktische fiches
De mythe van het lijnen
Help je naaste met een eetstoornis met praktische fiches
Gezonde leefstijl vind je in ALLES
Help je naaste met een eetstoornis met praktische fiches
Afwisselend eten
Leuk bewegen
Lief zijn voor je lichaam
Slapen
Omgaan met emoties

Video: eerste hulp bij anorexia nervosa en andere eetstoornissen

Downloadlinks tools & fiches

  • Verwijslijn eetproblemen

     

    Stuur ons een bericht met leeftijd, woonplaats en korte beschrijving van je hulpvraag of van de persoon waarvoor je hulp zoekt.

    Een medewerker van Eetexpert stuurt je zo snel mogelijk een lijst door met contactgegevens van hulpverleners in je buurt die werken rond eet- en gewichtsproblemen.

    Neem contact op

    Naar de site

Nuttige links

ANBN, informatie- en ontmoetingsplaats eetstoornissen

Toolkit eetstoornissen voor ouders

Weet, vereniging rond eetstoornissen, Nederland

Vlaamse Academie Eetstoornissen

Survey

Tevredenheidsbevraging

Wat vind jij van het Eetexpert aanbod? Jouw mening is belangrijk voor ons!

Doe mee aan de bevraging

sheds plans Hip Roof Shed Plans 10×18 Clerestory Dormer Shed Plans 20×12 Bali Out Call Message